Nasrin woont sinds 1997 in Nederland. Zij studeerde filosofie in Kazachstan en vluchtte na diverse werkzaamheden in Afghanistan naar Nederland. Momenteel werkt zij ruim 20 jaar als medewerker bedrijfsvoering. Haar ervaringen met migratie, verlies en het zoeken naar een thuis vormen een belangrijke inspiratiebron voor haar werk.
De onrechtvaardigheid die zij om zich heen ziet en het gevoel dat mensen steeds meer langs elkaar heen leven, raken haar diep. Met haar poëzie wil zij mensen verbinden en inzicht geven in de verhalen achter vlucht, ontworteling en identiteit. Haar gedichten geven een stem aan ervaringen die vaak ongehoord blijven en laten zien dat achter iedere vluchteling een mens schuilt met dromen, herinneringen, verdriet en hoop.
Naast het schrijven van poëzie zet Nasrin zich actief in om vluchtelingen een gezicht en een stem te geven. Dit doet zij door middel van lezingen, deelname aan diverse programma's, symposia en culturele activiteiten. Ook maakte zij een theatervoorstelling gebaseerd op haar persoonlijke ervaringen. Met deze activiteiten brengt zij persoonlijke verhalen onder de aandacht en draagt zij bij aan meer begrip, ontmoeting en dialoog.
In 2027 staat zij opnieuw met een theatervoorstelling op het podium.
In haar gedichten staan thema's als liefde, verlies, gemis, verbondenheid, veerkracht en hoop centraal. Met eerlijke en indringende woorden nodigt zij lezers uit stil te staan bij wat mensen met elkaar verbindt.
Nasrin publiceerde eerder de dichtbundels Geef het terug en Bestemming.