Nasrin Hamidi woont sinds 1997 in Nederland. Zij studeerde filosofie in Kazachstan en kwam na diverse werkzaamheden in Afghanistan naar Nederland. Naast haar werk als medewerker bedrijfsvoering schrijft zij al jarenlang poëzie en treedt zij op als spreker en verhalenverteller.
Haar ervaringen met vluchten, het leven tussen verschillende werelden en het vinden van een thuis vormen een belangrijke inspiratiebron voor haar gedichten en theatervoorstellingen.
Ook maatschappelijke vraagstukken en haar betrokkenheid bij mensen die hun thuis hebben moeten verlaten, komen terug in haar werk. Met haar poëzie wil zij verbinding creëren en inzicht geven in de verhalen en ervaringen achter ontworteling en een nieuw begin. Haar gedichten nodigen uit tot ontmoeting, begrip en reflectie.
Naast het schrijven van poëzie zet Nasrin zich actief in om persoonlijke verhalen zichtbaar te maken. Dit doet zij door middel van lezingen, deelname aan programma's, symposia en culturele activiteiten. Ook bracht zij haar levensverhaal naar het theater met de voorstelling Mijn Lot, Mijn Vechtlust. In 2027 staat zij opnieuw op het podium met de voorstelling Lieve Onbekende.
In haar gedichten staan thema's als liefde, gemis, hoop, veerkracht en verbondenheid centraal. Met eerlijke en indringende woorden nodigt zij lezers uit stil te staan bij wat mensen met elkaar verbindt.
Eerder publiceerde zij de gedichtenbundels Geef het terug (2002) en Bestemming (2015).